سخن آغازین

سلام ؛ سلام به شما که این دل خسته را نگاهی دارید . و ثانیه های طلایی خودرا ارزانی خاکروبه های دلم کرده اید . این بنده مدت ها بود با سنگ صبورم یعنی جامعه مجازی دیدار نکرده بودم چرایش بماند برای بعد . اما اکنون با رویی باز اما دلی مجروح وبا فضایی دیگر به دیدار شما آمده ام تا ازپنجره ی غبارگرفته ی دلم با شما گفتگو کنم . هرچند خاطری آزرده و غمگین دارم اما صفحات دلم به روی اشک ها و لبخندهایتان بازاست و درددلتان را صمیمانه برلوح خود نقش می بندد . آنچه از گذشته دوست داشتنی تر است را دوباره تقدیم میکنم و امیددارم خاطر عزیزتان ازاین تکرار ملول نشود .

مرا از یاد مبر

امیدم توراست

اندیشه ام را تماشاکن

رایحه ی قلبم را نوازش کن

ببین چگونه تورا لمس میکنم ؟

با دستی پرنیانی

ودلی نورانی

و نگاهی عاشق

مرارهانکن

دوست هرگز دوست را از یادنخواهد برد

ومن هرگز تورا

نوازش رحمت خداست

بیا خدایی شو

که بنده ای محتاجم

می بوسم دستان نوازشگرت را و بر چشم سرمه می کنم خاک پای نگاهت را

دشیاد دشمن من و توست

و خنجری برای قلبمان

زندگی بی من وتو وما پوچ است

وبی حضورمان هیچ

بشارت باد من وتو ومارا به

بهشت دنیاوی

به لحظه های عرفانی

به ترانه های اهورایی

به نگاه های روحانی

وبه دنیایی انسانی

فریادمن...